Remala F1 Kırmızı Lahana Tohumu 2.500 Adet

Remala F1 Kırmızı Lahana Yetiştiriciliği

Lahana Yetiştiriciliği Rehberi

Lahana, serin iklim sebzeleri arasında yer alan ve güçlü baş yapısı ile öne çıkan bir bitkidir. Günümüzde üreticiler, hem taze tüketim hem de işleme sanayisine yönelik talep nedeniyle lahanaya yoğun ilgi gösterir. Bu nedenle lahana yetiştiriciliği, rastgele uygulamalar yerine planlı ve bilinçli bir üretim yaklaşımı gerektirir. Aşağıda yer alan bilgiler, lahana tohumu kullanan üreticiler için yol gösterici bir kaynak sunar.

Lahana Bitkisinin Tanımı ve Genel Yapısı

Lahana, Brassicaceae familyasına ait tek yıllık bir sebze türüdür. Bitki, güçlü bir kök sistemi geliştirir ve kısa bir gövde üzerinde sıkı şekilde üst üste binen yapraklar oluşturur. Üretimde amaç, ilk yılın sonunda tam gelişmiş ve sıkı başlara ulaşmaktır. Bununla birlikte, tohumluk üretimi hedeflendiğinde bitkiler ikinci yıl gelişmeye bırakılır. Bu aşamada bitkiler çiçeklenir ve tohum oluşturur. Ancak üretici, bu süreçte diğer lahana çeşitleriyle çapraz tozlaşmayı önlemek için mutlaka izolasyon sağlar.

Türkiye’de Lahana Üretiminin Genel Görünümü

Türkiye’de lahana üretimi ağırlıklı olarak beyaz ve kırmızı lahana çeşitleri üzerinden yürür. Özellikle Marmara, Karadeniz ve İç Anadolu bölgeleri, iklim koşulları sayesinde öne çıkar. Bunun yanında lahana, kışlık sebze üretiminin temel ürünlerinden biri olarak pazarda güçlü bir yer tutar. Ayrıca uzun süre depolanabilen baş yapısı, üreticiye pazarlama konusunda önemli bir avantaj sağlar.

Lahananın Tarihçesi ve Kullanım Alanları

Lahana, MÖ 1000 yıllarından önce Avrupa’da kültüre alınmış bir sebze türüdür. Zamanla Avrupa mutfağında temel besinlerden biri hâline gelmiştir. Günümüzde ise lahana, çok yönlü kullanım alanı sayesinde geniş bir tüketici kitlesine hitap eder. Örneğin lahana; haşlama, sote, çiğ tüketim ve fermente ürünler gibi birçok farklı şekilde değerlendirilir. Özellikle lahana turşusu, gıda sanayisinde önemli bir yer tutar.

Lahana İçin İklim İstekleri

Lahana, serin iklim koşullarında sağlıklı gelişim gösterir. Bitki, 15–20 °C sıcaklık aralığında optimum performans sergiler. Buna karşılık, yüksek sıcaklıklar baş bağlama sürecini olumsuz etkiler. Ayrıca aşırı sıcak dönemler kalite kaybına neden olur. Düşük sıcaklıklara karşı belirli bir dayanım gösterse de şiddetli donlar genç bitkilere zarar verebilir. Bu nedenle üretici, ekim ve dikim zamanını bölge koşullarına göre dikkatle planlar.

Toprak İstekleri ve Toprak Hazırlığı

Lahana, derin ve geçirgen topraklarda yüksek verim sağlar. Bunun yanında organik madde yönünden zengin ve iyi drene edilen topraklar ideal yetişme ortamı sunar. Toprak pH değeri 6,0–6,8 aralığında tutulduğunda bitki besin maddelerini daha verimli şekilde alır. Üretici, sonbaharda yaptığı derin sürüm ile kök gelişimini destekler. Ardından ilkbaharda gerçekleştirilen yüzey işlemleri, düzgün bir dikim yatağı oluşturur.

Fide Kullanımı ve Dikim Mesafeleri

Lahana yetiştiriciliğinde fide kullanımı yaygın olarak tercih edilir. Güçlü ve sağlıklı fideler, tarlaya daha hızlı uyum sağlar. Üretici, fideleri genellikle 4–6 gerçek yapraklı dönemde tarlaya şaşırtır. Dikim sırasında sıra arası mesafe 60–70 cm, sıra üzeri mesafe ise 50–60 cm olacak şekilde ayarlanır. Bu düzenleme sayesinde bitkiler yeterli ışık alır ve hava sirkülasyonu artar.

Gübreleme Programının Önemi

Lahana, besin maddesi ihtiyacı yüksek bir sebzedir. Bu nedenle üretici, gübreleme programını mutlaka toprak analizine göre oluşturur. Azot yaprak gelişimini hızlandırırken, fosfor kök sistemini güçlendirir. Ayrıca potasyum, baş sıkılığını artırır ve depolama süresini uzatır. Üretici, temel gübrelemeyi dikim öncesinde yapar. Bunun yanında gelişme döneminde uygulanan dengeli üst gübreleme, bitkinin sağlıklı gelişimini destekler.

Sulama Yönetimi

Düzenli sulama, lahana üretiminde kaliteyi doğrudan etkiler. Özellikle baş bağlama döneminde bitki yeterli suya ihtiyaç duyar. Buna karşılık, düzensiz sulama gevşek baş oluşumuna yol açar. Damla sulama sistemleri, suyu doğrudan kök bölgesine ilettiği için verimliliği artırır. Aynı zamanda aşırı sulamadan kaçınmak, kök hastalıkları riskini azaltır.

Hastalık ve Zararlılarla Mücadele

Lahana üretiminde yaprak bitleri, kelebek larvaları ve kök hastalıkları sıkça görülür. Bu nedenle üretici, entegre mücadele yöntemlerini ön planda tutar. Sağlıklı fide kullanımı ve uygun münavebe uygulamaları, hastalık baskısını azaltır. Ayrıca düzenli tarla kontrolleri, erken müdahale imkânı sağlar.

Hasat ve Depolama Süreci

Lahana hasadı, başların tam sıkılığa ulaştığı dönemde yapılır. Erken hasat kaliteyi düşürürken, geç hasat çatlama riskini artırır. Üretici, hasat ettiği lahanaları serin ve nemli ortamlarda muhafaza ederek ürün kaybını azaltır. Bu sayede pazarlama süresi uzar.

Lahananın Besin Değeri

Lahana, yüksek C vitamini ve K vitamini içeriği ile beslenme açısından değerli bir sebzedir. Bunun yanında lif oranı yüksektir ve düşük kalori içerir. Bu özellikleri sayesinde sağlıklı beslenme programlarında sıkça tercih edilir. Fermente ürünlerde ise sindirim sistemini destekleyen özellikler gösterir.

Sonuç: Lahana Yetiştiriciliğinde Planlı Üretim

Lahana yetiştiriciliğinde başarı, doğru planlama ile başlar. Üretici, uygun iklim koşullarını, dengeli besleme programını ve düzenli bakım uygulamalarını bir arada yürüttüğünde yüksek verim elde eder. Bu rehber, lahana tohumu kullanan üreticiler için uzun vadeli ve güvenilir bir referans niteliği taşır.

erinde 7 ila 15 yaprak içeren bir rozet şekli oluşturur. Bundan sonra, daha kısa yaprak saplı yapraklar gelişir ve kafalar içeriye çukurlaşan yapraklardan oluşur.

Lahana, kafa ağırlığı ve morfolojik özellikleri, dona dayanıklılığı, hızlı büyüme ve depolama kabiliyeti bakımından özel olarak yetiştirilir. Biçim, renk, sıkılık ve diğer fiziksel özellikler için çeşitlerin seçilmesiyle, lahana başının görünümüne seçici ıslahta önem verilmiştir. Üreme hedefleri artık çeşitli böcek ve hastalıklara karşı direnci arttırmaya ve lahanaların besin içeriğini geliştirmeye odaklanmıştır.

TOPRAK İSTEKLERİ

Lahana bitkisi, tam güneş alan bir yerde iyi drene edilmiş topraklarda yetiştirildiğinde en iyi performansı gösterir. Farklı çeşitler, daha hafif kumdan daha ağır kile kadar farklı toprak tiplerini tercih eder. Ancak hepsi 6.0 ile 6.8 arasında bir pH’a sahip verimli toprakları tercih eder. Optimal büyüme için toprakta, özellikle erken kafa oluşumu aşamasında yeterli azot seviyesi ve dış yaprakların genişlemesinin erken aşamalarında yeterli fosfor ve potasyum olmalıdır.

İKLİM İSTEKLERİ

Lahana bitkisi, 12-23 °C arasındaki sıcaklıklar en iyi büyümeyi sağlar. Daha yüksek veya daha düşük sıcaklıkların uzun süreleri erken çiçeklenmeye neden olabilir.

Düşük sıcaklık dönemlerinin (vernalizasyon adı verilen bir süreç) neden olduğu çiçeklenme, sadece bitki vejetatif dönemini geçerse oluşur. Vejetatif dönemden generatif durumuna geçiş, gövde çapı yaklaşık 6 mm olduğunda gerçekleşir. Vernalizasyon, bitkinin çiçeklenmeden önce yeterli büyüklükte büyümesine izin verir. Bazı iklimlerde lahana, soğuk dönemin başlangıcına ekilebilir.

EKİM

Lahana bazen doğrudan tohumların toprağa ekilmesi şeklinde olmasına rağmen, çoğunlukla tohumlardan fide elde edip tarlaya şaşırtılmasıyla olur. Fideler genel olarak 20 ila 30 °C arasındaki bir toprak sıcaklığında 13 mm derinlikte ekilen tohumlardan yaklaşık 4-6 gün içinde ortaya çıkar. Tohum ekiminden 30 – 45 gün sonra fideler dikime hazır hale gelir. Fideler hazır olduktan sonra;

Hat Arası mesafe 70 cm Hat Üzeri Mesafe 50 – 70 cm olacak şekilde dikilir.

Beyaz lahana çeşitleri için dekara 2.000 – 3.000

Kırmızı lahana çeşitleri için dekara 4.000 – 5.500 adet fide dikilebilir.

Yakın mesafeler her bitki için mevcut kaynakları (özellikle ışık miktarını) azaltır ve olgunluğa ulaşmak için gereken süreyi artırır. Bunun yanında beklenen baş iriliğinden kafa küçük meyve elde etmemize neden olur. Deneyimli çiftçiler, bitkinin ani ve yoğun güneş ışığına maruz kalmasını önlemek için genellikle bulutlu tarlaya dikimi daha uygun görürler.

Erken lahana çeşitlerinin ekimden olgunluğa ulaşması yaklaşık 65 – 70 gün sürerken, geç çeşitler yaklaşık 120 günden başlar 180 güne kadar gider.

SULAMA

Lahana meyvesini üretmek için yeterli miktarda suya ihtiyaç duyar. Toprağı nemli tutmak ama çamur tutmamak önemlidir. Tarlada lahana yetiştirirken, yağmurlama veya damla sulama sistemlerini kullanabiliriz.

Çoğu durumda, lahana bitkileri olgunluk iriliğine ulaşmaya yakın dönemde sulamayı azaltmak faydalıdır. Aşırı sulama veya aşırı yağmurlarda, lahana kafalarının çok hızlı büyüyebileceği ve çatlama yapması mümkündür.

GÜBRELEME

Yüksek besin gereksinimi nedeniyle lahana, bor, kalsiyum, fosfor ve potasyum gibi besin eksikliklerine eğilimlidir. Fideler toprağa indirilmeden önce hayvan gübresi ve DAP kullanılması ileri aşamalar için iyi olacaktır. Daha sonra yapılan sulamayla beraber dengeli gübre ve iz element uygulaması yapılabilir.

Lahana ailesinin diğer üyelerinin yakınında veya bu bitkilerin önceki yıllarda yerleştirildiği yerlerde ekim zararlıların ve hastalıkların yayılmasını sağlayabilir. Aşırı su ve aşırı ısı da ekim sorunlarına neden olabilir. Başın ağırlığının azalmasına katkıda bulunan faktörler arasında şunlar bulunur: toprak işlemesiz tarım uygulamaları, kuraklık, su basması, böcek ve hastalık insidansı ve yabani otların neden olduğu gölgeleme ve besin stresi nedeniyle sıkışmış topraklarda büyüme.

HASAT

Lahanalar, alt yaprakların hemen altındaki sapı bir bıçakla keserek hasat edilirler. Dış yapraklar kesilir ve hastalıklı, hasarlı veya nekrotik yapraklar çıkarılır. Hasattaki gecikmeler, iç yaprakların genişlemesi ve sap büyümesinin devam etmesi nedeniyle başın ortadan ayrılmasına neden olabilir.